ŞİİR...

KATHMANDU SOKAKLARINDA..


Kaybolan ruhlar diyarında

Güneş ışığını aramak gibiydi

Adını saklamak..

Saklanmadan tutsak bedenlerin ardına

Adını haykırmak gökyüzüne

Acı duymadan sevmeyi

Öğrenmişliğin erdemiyle kuşanıp

Birlikte çokluğun coşkusuyla yürümek esen yele doğru

Ve fısıldamak rüzgarın söylediklerini

duymayan kulaklara

çığlık çığlığa

beni bana yaklaştırıyordu

öğrendim.

Öğrendim,

Kaybolmadan dolaşmayı

Karışmadan uyuşmayı

Sevişmeden sevmeyi

Almadan vermeyi

Konuşmadan dinlemeyi

Haykırmadan duyurmayı

Çağırmadan getirmeyi

Savaşmadan bölüşmeyi

Düşmeden kaldırmayı…

En sonunda farkettim

Bana giden yolda ışığın parladığını

Ve beni neden bunca çok sevdiğimi

Öğrendim…

28 Kasım 2009 
KATHMANDU, NEPAL