AŞK … 4.3.2.1
Aşk çağırmadan gelir,
Sınırların yıkılır, ezberlerin bozulur
Dur dediğin yerde durmaz,
Kal dediğin yerde kalmaz
“ben” dediğin yerde olmaz
Korkunun yanından geçmez
Yıkılır duvarların, parçalanır kafeslerin
Setler de koysan, engeller de
Dinlemez coşar gönül
Ateş gönüldeyse, “O”nun özlemi yakmaktaysa yüreğini,
“sevgili” suretinde su serpsin yüreğine istersin de… dinmez
hasretin hiçbir surette…
acısan da, yansan da, kanasan da
“OL” mayı bilirsin sade.. bir de AKMAYI..
Yakıp geçtiğinde aşkın ateşi
Küllerin simyasından yeni bir “simurg “ doğar
Çeker nefesi içine, kanat çırpar özgürlüğüne..
Şems ‘ den ayrılması zordu Mevlana’nın
Hızır ‘ dan ayrılması zordu Musa’nın
Bal sultan’ dan ayrılması zordu Yunus’ un
Ama aşkın simyasıdır her kahramana kendi gücünü veren,
Dönüştüren ve kendine döndüren..
Bir nefes kalır sana
Dinmeyen bir ateş..
Ve bir de sonsuzluğa şükür..
Varolan herşeye şükredersin
Aşk sendedir bilirsin… “O”na dır tüm yanmaların..
Özlem de vuslat “O “ nun makamındadır…
Yani “gönül”dedir.. bilirsin…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder