BİR ADA HİKAYESİ vol-1- TAYLAND-KAMBOÇYA YOL HİKAYELERİ

BIR ADA HIKAYESI
TAYLANDA, KOH PHANGAN ADASINA DOĞRU..

Izmirden ayrilirken en sevdiklerim yanimdaydi ve ayrilmak bir o kadar zor oldu. Istanbulda hayata yeni merhaba demis olan biricik dostlarimin minik bebegini ziyaret ettigim aksam uzayan keyifli bir geceye ve terasta kurdugumuz keyifli bir sohbete donustu. Bitmesin istedigim yine essiz bir Istanbul gecesinde uykuya yenik dustum.. 3-4 saatlik uykunun ardindan heyecandan ve belki de yerimi yadirgadigimdan uyandim ve sabaha karsi belki bir saat daha uyuyabildim sonra.. uzun ve keyifli kahvaltinin ardindan dostlarla vedalasip uzun bir yolculuk icin Ataturk havalimanina vardim. Kosusturma icinde islemleri tamamladim. Ucaga bindigim son dakikaya kadar telefonu elimden birakamadim ve en son kapatirken ayrilmak cok hem de cok zor oldu. Yolculuk heyecanindan cok sevdiklerime duydugum ozlemle bindim dubai ucagina. Dubaiye ulasmak 5 saat surdu’ ictigim sarabin ve bir onceki geceki uykusuzkugun da etkisiyle uyuyacagimi sandim ama ancak 1 saat uyuyabildim. Yolda Michael Jackson un olmeden onceki son 3 ayini ve konser hazirliklarini konu alan konser tadindaki “This Is It” filmini izledim. Ucagin gurultusune ragmen cok keyif aldim. Ardindan bir film daha izleyecektim ki’ gozlerim yanmaya basladigindan uyumaya calistim.

Dubai havalimani tahmin ettigimden cok buyukmus. Aktarma ucagina ulasmak icin 10 dakikadan fazla havalimani icinde yurumem gerekti. Fazla zaman olmadigindan etrafa bakinamadan bir kahve icip Bangkok ucagina bindim. Dubai havalimaninda sevdiklerimden 5600 km uzaktayken sasirtici ama istanbuldan ayrilirkenki huzun yerine muthis bir heyecan vardi icimde.. kendimi kuslar kadar ozgur ve cesur hissettim ve bu icimi cosku ve mutlulukla doldurdu’ ozleme ragmen..

Bangkok yolculugunda ucak neredeyse bostu ve 3 kisilik koltuga uzanip rahat rahat uyudum. Yerel saatle 8:30 da, turkiye saatiyle 04:30 da bangkoka ulastim. 25 kg. olan sirt cantami ve digger iki kucuk cantami yuklenip, turistler ve sirtcantali gezginler icin bangkokun en onemli caddesi sayilan Khoasan Road a gitmek icin otobuslerin kalktigi terminale dogru ilerledim. Havalimanindan adimimi attigim an kendimi saunada hissettim.. Wowww’ bu inanilmaz bir sicaklik ve nem.. anlatilmasi mumkun degil’ ilk anda nefes almakta zorlandim. Havalimanindan sehre yolculuk 45 dakika kadar surdu. Otobus 2010 model ve tertemiz’ klimali ve cok rahatti. Bu yolculukta ve daha sonra taylannda yapacagim digger otobus yolculuklarinda farkettim ki, sicaktan oyle bunalmis ki taylandlilar klimalari oyle cok calistiriyorlar ki insane bu kez de usuyor. Bangkoktan surat thaniye olan yolculukta butun koltuklara bu duruma istinaden battaniye koymuslardi.



Khosan roada ulasip kendime kahvalti icin bir mekan sectim ve bangkokta yasayan couchsurfing arkadasimi aradim hemen. Evini tasidigindan bangkokda aksama kadar gecirecegim zamanda bana katilamayacagini uzulerek ogrendim. Ama o gunu yasamami saglayacak en onemli bilgiyi bana vermesi couchsurfinge ve sevgili arkadasima olan minnetimi arttirdi. 25 kiloluk cantami emanet edebilecegim bir emanet ofisi o an en ihtiyac duydugum yerdi. Kahvalti icin oturdugum cafede yiyecek bir sey bulamadim ben de icecek birseyler soyleyip etrafi seyrederken , yan Masada outran kanadaliyla sohbete basladik, o da benim gibi sehre yeni ulasmis ve o da benim gibi bu gece sehirden ayriliyormus. Ama benden farkli olarak elinde bir Bangkok haritasi ve tayland rehberi tasiyordu. Sohbet ilarledi ve biz o tayland gununu birlikte gecirebilecegimizi kararlastirdik. Yollarin en guzel tarafi’ her zaman olmasa da cogu zaman guzel tesaduflerle hayati renklendirmesi.. cantalarimi tasimakta bana yardim etti ve emanetciye buyuk cantami birakip en yakindaki budist tapinagini ziyaret etmek icin yurumeya basladik. Tapinaga yaklasinca yolu sordugumuz muze bekcisi, tapinagin kapali oldugunu ve 2 saat sonra acilacagini soyledi ama bu zamani degerlendirmek istersek bot turuyla nehir gezintisi yapip’ yuzen pazari’ nehir evlerini ve tapinaklari bu gezide gorebilacagimizi soyledi.. iste bir guzel tesaduf daha.. yoldan bir tuk tuk cevirip bizim icin pazarlik yapti, ayrica bot turuna ne kadar vermemiz gerektigi konusunda da bizi uyardi, cok cok tesekkur edip yola koyulduk. Bot turu degil saltanat kayigi misali kucuk ve guzel bir turist kayiginda kaptan ve esi ile ozel bir tura ciktik kanadali arkadasimla. Bir saat suren bot turu gercekten harikaydi. Harika fotograflar cektim. Nehir kiyisi evleri ve insane manzaralari’ ayrica tapinaklarin uzaktan da olsa seyri cok keyifliydi. Nehir turundan sonra yerel bir yemek pazarinda dolanip sadece meyve yiyerek yola devam ettik. Tapinaga beni askili t-shirtumden dolayi almadiklarindan sadece bahcesinde dolasip ciktik. Yollarda kaybolarak dolasip yuruyerek khosana ulastik ve oglen yemegimizi yedik. Ben para bozdurup yerel telefon hatima kontur yuklettim. Saat 16:00 oldu. Koh phangan adasina otobusum saat 18:00 de kalkacagindan cantami emanetten alip beklemeye basladim. Saat 17:00 civari kanadali arkadasimla vedalastik en guzel dileklerle. Gercekten harika bir sans oldu karsilasmamiz’ o olmasa boyle keyifli bir gun geciremezdim sanirim..



Adaya yolculuk uzuuun bir hikaye.. ara transferlerle, uzun bekleyislerle gecen sefil bir yol hikayesi.. bu arada otobus yine son modeldi ‘ yollarin hepsi duble yoldu ve asvalt da harikaydi.. hic de korktugum gibi degildi.. iki katli otobute sadece 1 taylandli yolcu vardi, geri kalanlarin hepsi avrupa, amerika, kanada vb.. gibi dunyanin heryerinden gelmis sirtcantali genc gezginlerle doluydu.. ve sanilanin aksine kizlar daha fazlaydi

Ertesi gun yani 24 mayis Pazartesi gunu saat 12:30 da 1 ayimi gecirecegim yoga adam, KOH PHANGAN a ulastim. 22 mayis saat 14:30 da baslayan yol hikayem boylece sona erdi..



Ve iste simdi ada hikayem basliyor…

To be continied…