KATHMANDU SOKAKLARINDA..
Kaybolan ruhlar diyarında
Güneş ışığını aramak gibiydi
Adını saklamak..
Saklanmadan tutsak bedenlerin ardına
Adını haykırmak gökyüzüne
Acı duymadan sevmeyi
Öğrenmişliğin erdemiyle kuşanıp
Birlikte çokluğun coşkusuyla yürümek esen yele doğru
Ve fısıldamak rüzgarın söylediklerini
duymayan kulaklara
çığlık çığlığa
beni bana yaklaştırıyordu,
öğrendim.
Öğrendim,
Kaybolmadan dolaşmayı
Karışmadan uyuşmayı
Sevişmeden sevmeyi
Almadan vermeyi
Konuşmadan dinlemeyi
Haykırmadan duyurmayı
Çağırmadan getirmeyi
Savaşmadan bölüşmeyi
Düşmeden kaldırmayı…
En sonunda farkettim
Bana giden yolda ışığın parladığını
Ve beni neden bunca çok sevdiğimi
Öğrendim…
KASIM 2009, KATMANDU, NEPAL
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder